USA

mei 2006

dag 1

We hebben een hele goede heenreis gehad, zonder oponthoud. De reis van tien uur en een kwartier, zonder taxiën, ging toch sneller
voorbij dan verwacht.
Tijdens de vlucht hebben we King Kong gezien en een film met Steve Martin (Cheaper by the Dozen II). Na aangekomen te zijn, zijn we
met een shuttlebus naar de verhuurmaatschappij gegaan om de auto op te halen. Daarna naar het hotel. We lagen allebei om 21.00 uur
(lokale tijd natuurlijk, zo’n 9 uur vroeger dan in Nederland) te slapen voor de tv.





Het hotel lag heel dicht bij het vliegveld.

dag 2

We zijn rond 07.30 opgestaan. Het zou een redelijk lange reis worden, van zo’n 271 mijl (436 km). Een rit van Los Angeles, van de
kust, naar Death Valley, landinwaarts. Het landschap deed af en toe denken aan Spanje: woeste bergen met (scherpe) kronkelige wegen.
Helaas bleek het hotel niet in de plaats ‘Death Valley’ te zijn, zoals de voucher deed geloven, maar in Stovepipe Wells…25 mijl
terug. Gelukkig hadden we airco, want buiten was 104 graden Fahrenheit (omgerekend zo’n 40 graden Celsius). In het gastenboek in het
hotel – niet een boek voor mooie anekdotes, maar wel de huisregels – stond aangegeven dat we nog in het winterseizoen zaten.



Treinen rijden er niet op electriciteit. Hoewel de omgeving wel uitermate geschikt is voor het opwekken ervan.


Onze huurauto.

Lange rechte – niet vlakke – wegen. Maar niet te hard rijden…


Onderweg…

…naar Death Valley.

Midden in Death Valley is een duinlandschap te vinden.


Warm…

dag 3

Op deze dag was het 179 mijl rijden van Death Valley naar Las Vegas.
Vanwege een ‘closed road’ moesten we een paar mijl omrijden. We hebben Death Valley achter ons gelaten, maar niet de warmte
(nog steeds ruim boven de 30 graden Celsius).
De wegen naar Las Vegas zijn goed en lang. De stad deed ons denken aan Madrid, met de ruime voorsteden (in dit geval wel nieuwbouw),
de ligging in ‘the middle of nowhere’ en de uitgebreide wegenstructuur. Daardoor was het hotel snel te vinden.

Het bleek dat we pas na 1,5 uur konden inchecken, daarom zijn we eerst naar de Hooverdam gereden. Een inmens bouwwerk waar iedere dag 5000 mensen
(lees: toeristen) komen.
De Hooverdam, waar ze bezig zijn om in 5 jaar – de duur van de bouw van de dam zelf – een snelweg aan de leggen tussen de bergtoppen
door.

Op de terugweg hebben we boodschappen gedaan bij een Wal-Mart. Enorm groot en veel keuze.
Toen we in waren gecheckt bleek het hotel haar naam waar te maken, het was er echt een circus. Een heel groot en mooi hotel, zoals er vele
zijn in deze stad. Onze kamer was op de 23e verdieping. Net na onze aankomst was er een zandstorm.

’s Avonds hebben we voor slechts 11 dollar per persoon onbeperkt gegeten en gedronken (bij het diner).

De avondwandeling door het sterk verlichte Las Vegas, over ‘the strip’, was adembenemend. Zo’n 4 km gelopen en dan loop je maar
langs een stuk of 10 casino’s. Het zijn dorpen op zich.

En als je dan toch in Las Vegas bent, dan ontkom je er niet aan…gokken! Anneke heeft bijna 12 dollar gewonnen op een 1ct
machine (dat is naar verhouding best veel).


Populair in Amerika. Lekker er op uit met de camper en gewoon je eigen auto meenemen.



Het meer bij de Hooverdam, met wat leuke huisjes.






Bij de dam ligt naast een staatsgrens ook een tijdsgrens.

Onderaan stroomt de rivier, de Colorado, weer verder.

Ondertussen wordt er gebouwd aan een nieuwe snelweg.


Las Vegas (rechts de Stratosphere).



Een pretpark in het hotel.


Las Vegas by night.











dag 4

Nog een dag in Las Vegas. Omdat we redelijk laat op bed lagen – in Nederland zal iedereen wel weer wakker geweest zijn – hebben we
eerst uitgeslapen. In de middag zijn we naar een outlet center gegaan, net buiten de stad. Het was er groot en koel en we hebben er nog
wat leuke kleren kunnen kopen.
Daarna weer rondgekeken op Las Vegas Boulevard. Op de terugweg getuige van een demonstratie van/voor illegale immigranten uit
voornamelijk Mexico.
In het hotel zijn we nog naar het casino geweest en een paar uur gespeeld op een machine met Monopoly. Erg leuk, met andermaal een
paar dollar winst, waar wij al heel blij mee waren, maar wat verbleekt met de miljoenen die je er kunt winnen.
Nog wat feitjes over de machines (voor de liefhebber): je kunt zelf vaak je inzet bepalen per credit (keuze uit drie waardes) en
uitbetalen kan tot een cent (er komt een geprinte waardebon uit). De machines accepteren waardebonnen en met name papieren geld.


New York?!



MGM

dag 5

Een rit van een kleine vier uur naar Kanab. Het landschap onderweg is adembenemend. Via het park van Zion komen we op de plaats van
bestemming aan, waar het een uur vroeger is.

De hotelkamer is andermaal ruim, nu zelfs met een soort van keuken.

We hebben in Kanab gegeten, in een plaatselijk restaurant, waar ondanks de moderne tijd het cowboy-imago nog sterk aanwezig is.

Kanab oogt niet zo groot, een weg met wat winkels en
voorzieningen (maar wel zeker vijf tankstations!) en daarachter de huizen op ruime stukken grond.
En hoewel de mobiele netwerken niet werken in de omgeving, is er wel wifi op de kamer.


Vertrek uit Las Vegas


Maar niet voor iedereen.

Op naar de volgende staat.


Zion National Parc.





Pas op!

Kanab…


…in de avond.

dag 6

Onderweg hebben we twee hertachigen (reeën?) in het wild gezien. We waren redelijk snel in Bryce (National Parc), via Red Canyon.
We zijn daarom direct het park ingegaan en hebben highway 63 uitgereden. De weg eindigt op een berg.
Veel mooie uitzichten (zie foto’s hieronder).

Daarna zijn we terug naar het hotel gereden en langs een wild life museum (van een Nederlandse eigenaar) geweest.

Red Canyon:


Bryce:







En toen was er sneeuw.

In het museum:





dag 7

Bijna een “deer” op de auto in Red Canyon (dat krijg je als je oversteekt zonder eerst goed te kijken), daarna bijna een pickup
met trailer.

Nieuws van de dag is andermaal de ‘gas’-prijs. Nu op 3 dollar voor een gallon (3,78 liter) en nog steeds stijgende.

Deze keer hebben we de Glen Canyon dam bezocht, net als Hooverdam onderdeel van de reeks van dammen in de Colorado-rivier
(de rivier door de Grand Canyon). Aan de ‘hoge’ kant van de dam ligt Lake Powell.

Later op de dag zijn we naar de ‘Horseshoe Bend’ geweest.


Lake Powell.








Redelijk vlak land…tot hier, bij Horseshoe Bend.

Met de nodige flora en fauna:

dag 8

Op naar de Grand Canyon. We hebben vanaf de eerste dag al zo’n ruim 1000 mijl gereden.

De temperatuur bleef een beetje achter 47 graden (Fahrenheit, minder dan 9 graden Celcius), dus een lange broek en een jas aan.

Desert View, aan de rand van de Grand Canyon, was heel indrukwekkend.

In het Best Western hadden we andermaal een aardige kamer – deze keer ook erg breed.

Na zonsondergang zijn we het park weer ingegaan. Wat een uitgebreide, schitterende sterrenhemel was er te zien!



De eerste ‘sporen’.


‘Niemandsland’.



Desert View.





In de toren.


Een deel van de Corvettes, die we in het park gezien hebben.





dag 9

Het ontbijt was op deze dag wel heel uitgebreid, dus de dag erop ook (we zaten twee dagen in het Best Western).
Het programma voor de dag: terug naar de Grand Canyon en daar een wandeltocht maken.
In de hoop meer dieren te zien, dan alleen vogels. De aanwezigheid is in ieder geval wel duidelijk gezien de sporen.
Het beheer van het park had besloten om de levende natuur een handje te helpen…door her en der brand te stichten.
Dat werkt het best (om oud en dor materiaal weg te krijgen).
Anneke heeft een eland gezien, ik een stinkdier, maar die waren snel weer weg (vandaar het gebrek aan foto’s).
Konijnen, eekhorens, grote roofvogels (eagles), insekten en kleine vogels waren beter te spotten.







dag 10

Een rit naar Laughlin via een deel van de oorspronkelijke ‘Route 66’.
Onderweg zijn we gestopt bij de zogenaamde Grand Canyon Caverns (zie onderaan een stukje geschiedenis ervan).
Een opvallend verhaal was hoe men de manier ontdekte waarop er verse lucht in de Caverns (=holen) terecht kon komen.
Er was een opening gevonden, met daarachter een tunnel, maar men wist niet waar de tunnel aan de oppervlakte begon.
Door rook de tunnel in de blazen moest het duidelijk worden. Dit leidde niet snel tot resultaat en dus ging men nog
intensiever rook in de tunnel blazen.
Na twee weken kwam er een melding van indianen uit de Grand Canyon, dat er rook uit een wand kwam. Hoe lang de tunnel is,
is tot op de dag van vandaag een raadsel. De hemelsbrede afstand is in ieder geval 40 (!) mijl…en er kwam nog twee weken rook
uit de wand.

Aangekomen in Laughlin leek het wel een tweede Las Vegas. Veel grote hotels met casino’s.
Bij het eten in het hotel kreeg Anneke geen alcohol geserveerd. Ze had geen ID om aan te tonen dat ze ouder is dan 21.
’s Avonds bij het spelen in het casino werd ook om onze ID gevraagd.
Monopoly bleek andermaal gunstig gezind, eerst 5 dollar winst, daarna bijna 20.


Er is ook een spoorlijn in de Grand Canyon.



Effectief containers vervoeren.

In de holen:





In voorbereiding op een ramp.








Route 66.



Beetje snoepen tijdens de vakantie.

Stukje geschiedenis van de Caverns: het vormen van de holen begon zo’n 345 miljoen jaar geleden in de zeebodem.
Het volledige zuidwestelijke deel van de VS was oceaan. Uiterst kleine zeedieren leefden en stierven in de oceaan. Hun schelpen en
skeletten vielen op de oceaanbodem waardoor zich een fijne modder, zeer rijk aan kalkstortingen, vormde. De modder werd uiteindelijk
kalksteen en daarmee de basis van de holen. Op latere momenten hebben krachten diep in de aarde, zoals vulkanische uitbarstingen en
aardbevingen, de oceaanbodem verlaagd, met enkele duizenden meters. De bergtoppen van nu zijn toen gevormd.
De positie van de holen is nu meer dan 1,5 kilometer boven zeeniveau.

Als gevolg van het doorstromen van (regen)water in barsten en spleten in de kalksteen zijn de holen ontstaan. Het regenwater bestond
uit een milde zure oplossing. Aangezien dit zuur in contact kwam met het kalksteen, loste het de zachtste delen op. Dit leidde tot
verbindende gangen en holten die spoedig gevuld werden met water. Aangezien de klimatologische omstandigheden veranderden en de
regen minder vaak viel, begon de waterstand te dalen tot de holten leeg kwamen te staan. Tegen die tijd, waren miljoenen jaren
gevergd in het zich vormen van de Caverns van de Grand Canyon. Wegens verdere veranderingen in omstandigheden, zoals het verdampen
van water, begon calciumcarbonaat te vormen.

97% (!) van de holen van de wereld zijn nat. Daar is nog water dat in hen sijpelt. Zij hebben nog groeiende vormingen. De Caverns in
de Grand Canyon zijn droog, dus worden niet meer ‘gevormd’.

In 1927 was Walter Peck (houthakker) op weg naar vrienden om een spelletje poker te spelen. Onderweg struikelde hij en viel bijna in
een groot, trechtervormig gat. Aangezien hij niet het juiste materiaal had om het gat te onderzoeken, ging hij eerst maar pokeren.
De volgende ochtend verzamelde Walter wat vrienden. Met kabels en lantaarns gingen zij zijn nieuwe gat onderzoeken. Een kabel werd
vastgebonden rond de taille van een lokale cowboy. Hij werd neergelaten in het gat. Tegen de tijd dat zijn voeten de bodem van het
gat raakten, was er 50 meter van de kabel uitgerold. Hij bevond zich in een zeer groot, donker hol. Gebruikmakend van een
petroleumlantaarn, begon hij te onderzoeken. Hij dacht een zeer rijke ader van goud gevonden te hebben. Aangezien het licht van de
lantaarn sommige fonkelingen in de rotsen liet zien. Hij maakte daarom snel wat steekproeven en liet zich omhoog trekken.
Aan de oppervlakte toonde hij de steekproeven aan Walter. Verder vertelde hij zijn vrienden dat hij de overblijfselen van twee
menselijke skeletten en resten van een zadel had gezien.

Tegen de tijd dat de kranten hun verhaal klaar hadden, waren de overblijfselen van voorhistorische holbewoners en werd er met geen
woord gesproken over het zadel.
Ondertussen had Walter 800 hectare van de grond gekocht.

Het enige echte waren de holen, waarvan er nu nog verscheidene onder en naast de opengestelde holen aanwezig zijn
(is het vermoeden).

Ook zijn er geen fossielen gevonden, alleen (gestorven) bezoekers. Het goud bleken kristallen te zijn.

In de jaren zestig hebben de holen gediend als mogelijke ondergrondse schuilkelder voor 2000 mensen. De voorraden
liggen er nog.

dag 11

Net als aan het begin van de vakantie andermaal een lange rit, nu naar San Diego.
We hebben gedineerd in de haven en in dat deel van de stad nog wat gewandeld.
Het weer bewolkt en droog, maar vrij koel. Een laatste blik op Laughlin en Nevada.


San Diego:






dag 12

San Diego Zoo. Legoland bleek dicht te zijn (na kaartjes gekocht te hebben en de openingstijden gevraagd te hebben).
Veel schildpadden, (andere) reptielen en zwijnen.

San Diego Zoo:







In het Balboa-park (net buiten de dierentuin):

dag 13

Het was een korte rit van San Diego naar Anaheim, langs de kust van Californië.
Het programma voor de twee dagen: Disneyland!

Disneyland oogt een stukje kleiner dan Eurodisney (maar is ook een stuk ouder).

Veel attracties in beide parken hebben eenzelfde naam, maar er is een andere invulling aan gegeven.

In Disneytown hebben we bij een prima Mexicaans restaurant gegeten.




dag 14

De tweede dag in Disneyland. Op deze dag zijn we voornamelijk in het ‘California’-deel geweest. Daar hebben ze een vrij lange
achtbaan.

Van de Wild River werden we doorweekt.

Het bleek dat Anneke steeds bedrevener werd in Buzz Lightyear.








De lokale brandweer, maar ook – op de eerste verdieping – het appartement waar Walt Disney nog gewoond heeft.

dag 15

De laatste dag. Een korte rit van Anaheim naar Los Angeles, maar wel her en der in de file.

In LA zijn we langs het logo van Hollywood geweest.

Daarna hebben we de huurauto ingeleverd en zijn naar LAX gegaan, waar een lange rij voor de controle stond.

Het was 1 fantastische vakantie met 2 personen, in 15 dagen, met 2187 mijl gereden kilometers en een ontelbaar aantal
herinneringen.



Zouden ze hier ook een lift met een vrije val hebben?

Reisschema

dag: data (2006): verblijf: plaats: staat:
28-04 Vlucht KL601 van Amsterdam (Schiphol) naar Los Angeles (LAX).
1 28-04 / 29-04 Hotel Radisson Airport Los Angeles Californië
2 29-04 / 30-04 Hotel Stovepipe Wells Stovepipe Wells (in Death Valley) Californië
3 en 4 30-04 / 02-05 Hotel Circus Circus Las Vegas Nevada
5 02-05 / 03-05 Hotel Shilo Inn Kanab Kanab Utah
6 03-05 / 04-05 Hotel Bryce View Lodge Bryce Utah
7 04-05 / 05-05 Hotel Super 8 Page Arizona
8 en 9 05-05 / 07-05 Hotel Best Western Squire Inn Grand Canyon Arizona
10 07-05 / 08-05 Hotel Flamingo Laughlin Laughlin Nevada
11 en 12 08-05 / 10-05 Hotel Handlery San Diego Californië
13 en 14 10-05 / 12-05 Hotel Holiday Inn Anaheim At The Park Anaheim Californië
12-05 Vlucht KL602 van LAX naar Schiphol.

Totale afstand met de auto: 3520 kilometer.